Dary przyjaźni – Muzeum Sztuki jako żywa sieć wymiany

Ten gest umożliwia refleksję nad znaczeniem solidarności artystycznej we współczesnym świecie oraz nad relacją między środowiskiem artystycznym a publicznym muzeum. Podkreśla rolę zaufania, przyjaźni i wspólnoty, opierających się na długofalowej współpracy, jako sił kształtujących kolekcję instytucjonalną.

Ekonomia daru buduje relacje międzyludzkie – ale to także zobowiązanie. To dawanie, otrzymywanie i odwzajemnianie. Te trzy kategorie są ze sobą nieodłącznie powiązane. Zbiór Darów przyjaźni tworzy wielowymiarowy portret muzeum, rozumianego nie jako neutralne repozytorium obiektów, ale jako żywa sieć wymiany artystycznej.

Dzisiaj, w świecie geopolitycznej niestabilności i niepewności, to właśnie utopijna formuła daru umożliwia przekroczenie granic narodowych, politycznych i językowych. Wystawa "Dary przyjaźni" oddaje hołd kolejnym pokoleniom artystek i artystów tworzących w duchu współodpowiedzialności za publiczną rolę sztuki. Ten długofalowy projekt na nowo analizuje i aktualizuje historyczny model, pokazując, jak akty solidarności i darowizn nadal kształtują tożsamość muzeum.

Wystawa prezentuje prace artystek i artystów od lat związanych z Muzeum Sztuki, m.in. Liama Gillicka, R.H. Quaytman, Jasminy Cibic, Agaty Ingarden, Nikity Kadana, Pauliny Ołowskiej, Agnieszki Polskiej czy Antona Vidokle, a także twórców pokazujących swoje prace w muzeum po raz pierwszy.

Prezentowana w ms¹ i ms² ekspozycja bada dar jako praktykę relacyjną — gest oparty na zaufaniu, współpracy i wspólnocie. Jej trzy części łączą refleksję nad dziedzictwem awangardy, pamięcią i kolekcjonowaniem oraz wizjami teraźniejszości i przyszłości w dialogu ze stałą kolekcją Muzeum.